Duyurular
Anasayfa » Faaliyet Raporları » 2003 » Parmakkaya Güney Yüzü
Demirkazık Kuzey Duvarı kazasından iki gün sonra Bilkent Dost ve Koç Üniversitesi´nden Alper Kocataş ile Niğde´ye vardık, operasyon tamamlanmış, kimse kalmamıştı ortalıkta. O sırada dağ evinde olan Aykut(Türem) ve Burak(Yıldız)´la konuşup bir işe yaramayacağımız kesinleştikten sonra daha önceden planlamış olduğumuz faaliyetlere garip ruh halleri ve sorgulayıcı düşüncelerle yönelmeye karar verdik.

Parmakkaya Güney Yüzü

Ekip: Güneş Ergüden, Alper Kocataş (Bilkent Dost)
Tarih: 10.08.2003
Bölge: Güney Aladağlar
Süre: 3 saat çıkış, 2 saat iniş
Kamp yeri: Parmakkaya çanağı
Teknik malzeme: 7 adet orta ve küçük boy friend, yarim set takoz, bir adet 60mt. 10,5mm ip(tirmanis), kask, 12 adet farkli uzunlukta ekspres set, perlonlar, farkli uzunlukta 6mm.prusik yardimci ipler.
Çantada: Bir adet 50mt. 10,5mm. ip(inis için), 1lt su, abur cubur, polar, foto…

Demirkazık Kuzey Duvarı kazasından iki gün sonra Bilkent Dost ve Koç Üniversitesi´nden Alper Kocataş ile Niğde´ye vardık, operasyon tamamlanmış, kimse kalmamıştı ortalıkta. O sırada dağ evinde olan Aykut(Türem) ve Burak(Yıldız)´la konuşup bir işe yaramayacağımız kesinleştikten sonra daha önceden planlamış olduğumuz faaliyetlere garip ruh halleri ve sorgulayıcı düşüncelerle yönelmeye karar verdik.

Planda Parmakkaya Klasik ve Direktaş Y27 İtalyan rotası vardı. Bilal abi bizi ormanın girişine bıraktı. Kampı Parmakkaya çanağına attık. 10 ağustos günü saat 10.30´da rotaya güney yüzünün altındaki girintinin sol yukarısından girdik.

İlk ipi Alper lider gitti. 1.ip: Oyuk istasyona 25 metre( 3 sikke) IV+ zorluğunda kolay ama zevkli bir pasaj. Aşağıdan oyuk istasyon çok rahat seçilmiyor ama çizgisel hattı izleyip sikkeleri görünce herşey belli oluyor. Ayrıca alttan oyuk istasyon sandığımız kara deliğin sağını hedefleyerek tırmanırsanız ouyğa açıkça varıyorsunuz. Emniyet imkanları sabit sikkeler.

Oyuktan sağa yan geçişle başlayan 2.ipte omza 55 metreyi bir seferde tırmandım. Böylece çok zaman kazandık. 60mt. İp sağolsun. Burada değişik çatlak sistemleri var. İstediğini seç gir. Ben yan geçişten dümdüz yukarı tırmandım. Arada bir iki göbek geçiliyor ve de zevkli bir çatlak tırmanışı. Ama emniyet noktalarını iyi belirlemek gerekiyor, zira setlere patlamak olası. Emniyet rahat, çatlağa bol friend atılabiliyor. Omuzda babanın 1 metre sağına çıktım. İstasyonu 1 baba+1 friendden aldık. Bu ip ortalama IV+ zorluğunda ama bence V+’lık iki pasaj var. Yan geçiş gayet rahat.

Üçüncü ipte Alper omzun yukarsına devam edip kuzey yüzündeki deliğin sağından üsteki sete ulaştı ve burada varolan 2 sikkeyi kullanıp bir de friend attı istasyona. Bu ip boyu yaklaşık 10 metre ve V+ zorluğunda.

Dördüncü yani kilit ipte 60 metre tırmanıp direkt küçük zirveye vardım. 3.istasyondan sol çapraza başlıyor ve balkonun sağından üstüne varılıyor. Arada sikkeler ve çürük gözüken ama sağlam kum saati var. Kilitte hafif negatifte asılı kalmak boşluk hissini çok etkili kılıyor, şahsen ben hiç düşmek istemedim. Teknik hamleler ve uzanmalar gerekiyor, ama tutamaklar bu ipte rahattı. Kilidi geçtikten sonra Sinema Perdemsi bir masif yüzeyden küçük zirveye vardım. Bu yüzeyde az ama sağlam alet atılıyor, ip sürtmesine dikkat yüzey hafif pozitif ve pütürlü. İstasyonumuz 1 baba +1friend. Ortalama zorluk V+, kilit pasaj da VI- zorluğunda. Rotayı üç saatte, 4 ip boyunda ikimiz de serbest ve temiz çıktık.

Bora´nın tarif ve önerileri çok zaman kazandırdı. İnişte Bora´nın uyarılarına rağmen sorun yaşadık. Zirvedeki babadan kuzey yüzüne doğru, omzun 15 metre üzerinde iki sikkenin bulunduğu istasyona iki iple indik. Ancak ipi sıfırdan çekince hiç gelmemesi bizi üzdü. Oysaki inerken o kadar da açmıştık ipi… Ne yapalım prusiklere kuvvet Alper jumarlayarak kum saatinin bulunduğu noktaya vardı ve oradan ipi çekince geldi. Alper kum saatinden omza indi, ben de arkasından omza indim. Buradaki eskimiş pembe perlonu değiştirdik. Bundan sonraki kısım sorunsuz geçti, ancak inişimizin iki saat sürmesine neden oldu. Omuzdaki babadan iki iple çizgisel inince prusik ve perlonların dolu olduğu bir kum saatine vardık, oradan da tek ip inişle yere vardık.

Senelerce bir ütopya olan Parmakkaya’nın aslında düşündüğümüzden daha rahat çıkması ilginç nokta, tabii bunda sabit sikkelerin payı unutulamaz. Bence yeni projeler için kapı gibi bir rota. Nitekim İtalyan için olumlu bir motivasyon oldu.

Cevapla