Duyurular
Anasayfa » Faaliyet Raporları » 2017 » Keşiştepe – Diamond Varyant Rotası

Keşiştepe – Diamond Varyant Rotası

Ekip: Yunus Emre Cengiz, Osman Bahadır Tortop

Bölge: Uludağ

Yazan: Osman Bahadır Tortop

Rota: Keşiştepe Diamond (Varyant) Rotası

Zorluk: II, M2

Kullanılan malzemeler: Teknik kazmalar, kramponlar, 50 metre yarım ip, takoz set, cam set, 2 buz vidası, 6 sikke, t profil, perlon bantlar, ekspresler, karabinalar

Tarih: 12 Şubat 2017

 

Sabah 6 gibi İstanbul’dan Ali’nin arabasıyla Yunus, Ben, Ali ve Çağlar yola çıktık. Osmangazi Köprüsü’nden geçerek Uludağ Milli Parkı’ndaki oteller bölgesine ulaştığımızda saat 09:00’a gelmek üzereydi. Arabayı park edip son hazırlıklarımızı yaptıktan sonra kısa bir yürüyüşle telesiyejlerin kalktığı yere geldik (Telesiyejler çalışmaya 9:00’da başlıyor. Kişi başı 15 tl). 10-15 dakikalık yolculuğun ardından Volfram Bölgesindeki Peker’in yanına gitmek üzere yürümeye başladık. Kampa yaklaştığımızda ‘Etik Ol’ rotasına girenlerin olduğunu görüp, Peker’in olabileceğini tahmin ettik, çadıra geldiğimizde tahminimiz doğrulandı. Batonlarımızı çadırın yanına sabitleyip rota için hazırlanmaya başladık. Bu arada en son arabaların orada ayrıldığımız Ali ve Çağlar da bize katıldı ve ‘Latif Osman Çıkıgil’ rotasına girmek için hazırlanmaya başladılar. Hazırlıklarımızı bitirip onlardan tekrar ayrılarak rotaya yaklaşıma başladık.

Takip edilen hat

Guide’da okuduğumuz gibi rota girişinde bulunan çatlak nedeniyle istasyonu 15-20 m. sağ altta bulunan kayalık etaba kurmaya karar verdik. Bir sikkeyle istasyonu kurduktan sonra Yunus rota girişine doğru yükselmeye başladı. Rotanın girişinde t profilden emniyet alarak yükselmeye devam etti. Bu kısımdan sonra onu göremediğimden, bağırarak birbirimize sesimizi duyurmaya çalıştık. İstasyon kurduktan sonra emniyetten çıkarak sikkeyi alıp rota girişine yükselmeye başladım. Buradan t profili de alarak çatlağı geçtim ve ufak bir miks etaptan sonra istasyonun kurulu olduğu yöne doğru kulvara girdim. Kar çok sert olmasa da yükselmeye yetecek kadar güven veriyordu.                                            

İlk ip boyunda artçı olarak yükselirken

Başka herhangi bir ara emniyet noktası olmadığından istasyona gelerek emniyete girdim. Yunus istasyonu bir takoz, bir cam ve bir sikkeden kurmuştu. Biraz sıcak sıvı aldıktan sonra vakit kaybetmeden topladığım malzemeleri 2. ip boyuna girmek üzere Yunus’a verdim. 60-70 derece eğimli  kulvarda 10 m. kadar yükseldikten sonra t profilden emniyet alıp yükselmeye devam etti. Bu kısımdan sonra rotaya ya normal yolundan ya da varyantından devam edecektik. Varyanta girmeyi önceden kararlaştırmıştık. Koşulları da gördükten sonra kararımızı bu yönde verdik. Normal kısmın son etabının başı ufak bir miks tırmanıştan sonra yerini yine kulvara bırakıyordu ve bu kısmı toz kar görülüyordu. Varyant ise bacamsı kaya etabından sonra yine yerini toz kara bırakıyor gibi görünüyordu.

Yunus son ip boyu öncesi istasyonu kurarak beni tekrar yanına aldı.

Yunus ara istasyonda

Vakit kaybetmeden yine topladığım malzemeleri tam Yunus’a vermeye başlarken, malum soru geldi. Sen çıkmak ister misin? Miks tırmanışı ilk defa tecrübe edeceğim için biraz tereddütle de olsa çıkmak istediğimi söyledim. Tereddütümü anlayan Yunus çıkabileceğimi söyleyerek beni motive etti ve malzeme akışı bu sefer tersine dönerek benim kemerimde toplanmaya başladı. Tüm malzemeleri aldıktan sonra, son kontrolleri de yaparak yükselmeye başladım. Bu kısım kaya etaba kadar 20-25m kulvar içeriyor. Bu kısımda hiç emniyet atmadan miks etaba kadar geldim. Emniyetsiz gelmemden tedirgin olan Yunus dikkatli olmam konusunda beni uyardı. Yer yer karla örtülü kayayı kazmamla temizlemeye başlayarak malzeme atacak bir kaç yer buldum bile. 2 tane cam atarak emniyetimi alıp miks etaba devam ettim. 

Son ip boyu miks etapta yükselirken                                             

Burada yükselmemi kolaylaştıracak bir emniyet atmam gerekiyordu. Kayayı biraz temizledikten sonra bir kum saati bulduğumu düşündüm. Perlonu geçirmeye çalıştığımda sonuç hüsrandı. Biraz yanını temizledim ve bu sefer bulmuştum! Hızlıca perlonu geçirmeye çalışıyordum yer oldukça dardı ve içinde yolu kapatan oynayan taşlar vardı. Nutkey ile perlonu ittirip alttan çekerek sonunda emniyetimi aldım. Burada ciddi vakit kaybetmemden dolayı aşağıda Yunus’u da üşütmüş oldum. Son zorluğa girmeden bu emniyeti atmak beni rahatlattı. Yunus’u bilgilendirdikten sonra yükselmeye devam ettim. Kar sertleşmediğinden kendimi çekecek kadar güvenemedim kazmalara. Yükselmeden önce ayaklarımı çekeceğim yerlere karar verdikten sonra kazmamı sabitledim ve bacada sağ kısımda bulunan cepten kalkarak yükseldim. Bu kısımdan itibaren toz kar başlıyordu ve burada yükselmek tam bir eziyetti. Kazmaları dik bir şekilde yerleştirerek yavaş yavaş yükselmeye başladım. Yükseldikçe altımdan kayan kar tabakalarıyla alçalıyordum da. Kazmaları dik saplamanın yükselmeme bir faydası yoktu. Açtığım deliklere kolumu yumruk yapıp sokarak yavaşça yükselmeye başladım. Bu son kısım beni oldukça yıprattı. Güneşin de artık tepeme binmesiyle oldukça susadım. Önümde 3-5 m. lik bir etaptan sonra zirveye varacaktım. Ama bu 3-5 m. benim için adeta bitmez oldu. Yukarıdan sesler duymaya başladım. Kafamda mı kuruyordum yoksa gerçekten birileri var mıydı? Ne yazık ki bunu da anca çıkınca anlayacaktım. Aşağıda yeterince üşüttüğüm Yunus’un da motive etmesiyle son hamlelerimi yaparak düzlüğü görür hale geldim. Kafamı kaldırdığımda Ali ve Çağlar’ı görünce oldukça mutlu oldum. Zirveye çıkınca yaşadığım duygu yoğunluğunu bağırarak attım! Hemen t profil ve kazmalardan istasyon kurmaya çalıştım. Burada yer yer sert yer yer de toz kar mevcuttu. İstasyonu oluşturup Yunus’u yanıma almaya başladım. Aşağıda bekletirken üşüttüğüm Yunus bir an önce ısınmak için oldukça hızlı bir şekilde yanıma ulaştı. 

Yunus rotayı tamamlarken

Hemen sıcak sıvı alarak ısınmaya çalıştık. Saat 15:45’i gösteriyordu. Telesiyej’e yetişebilmek için 17:00’da aşağıda olmamız gerekiyordu. Toparlanmaya başlamadan önce biraz fotoğraf çektik, tebrikleştik. Biraz dinlenip bir şeyler atıştırdıktan sonra toparlanıp kampa inmek için 1. iniş bölgesine doğru yürümeye başladık. Buradan kamp alanına indik. Batonlarımızı alıp oteller bölgesine dönerek tekrar arabayla İstanbul’un yolunu tuttuk. Faaliyet öncesi ev sahipliği için Ali’ye, duyduğu güven ve verdiği sorumluluk için Yunus’a çok teşekkürler.

Tırmanışla kalın.

Osman Bahadır Tortop

Gelişim