Uludağ Diyagonal Rotası Tırmanış Raporu

Tarih: 28.02.2026

Ekip: Melih Erdem Çaha (Gelişim), Serra Beldağ (Gelişim), Halit Koçhan (Üye)

Yazan: Melih Erdem Çaha

Rota: Diagonal

Malzemeler: 1 T-profil, 1 deadman, 1 kısa buz vidası, 3 ekspres, kilitli karabinalar, 3 çift teknik kazma, 3 krampon (Melih’inki bağlamalı krampon), kürek, çığ sondası, dynemalar, 1 yarım ip

Başlangıç ekibinin 3. kış eğitim faaliyeti olan Uludağ’a 6 gelişim kalabalık bir kadro olarak geliyorduk. Faaliyet eğitmeni Halit Koçhan gelişim ekibinin rota çıkmasına müsaade edecek şekilde eğitimi planladığını söyleyerek hepimizi rota planlamak için teşvik etti. Bunun üzerine biz de Serra ve Koçhan’la diagonal rotasını çıkmaya karar verdik.

28 Şubat 2026 sabahı başlangıç eğitimi için kamp alanına varmamızın ardından çadırları kurup başlangıcın kazma düşüş eğitimine başladık. 2 saat kadar eğitime katılmamızın ardından rotaya hazırlık için çadırımıza geçtik. Kısa bir atıştırma ve sıcak içecek hazırlama sürecinin ardından teknik malzemeleri kemerimize ve çantamıza yerleştirmeye başladık. 

Saat 2’de Koçhan ve Serra ile kamp alanından ayrıldık. Önce kamp alanından sağa doğru ilerledik, sonra çanağa varmadan çanağın sol tarafından sırta doğru çıkmaya başladık. Dizimize kadar batak karda yoruldukça değişerek iz aça aça sırta kadar çıktık. 

Sırt hattına vardıktan sonra rota dibine doğru sağ taraftan ilerlemeye başladık. Uygun bir noktada kramponlarımızı giymek için mola verdik. Faaliyete gelmeden önce evde kramponları botlarımıza göre ayarlamıştık. Fakat nedense burada kramponlarımızı giyerken evdeki ayar tam botlara uymadı. Kramponları yeniden ayarlayarak uygun şekilde giydik. Kazmalarımızı da hazırladıktan sonra rota dibine doğru batak karda ilerlemeye devam ettik. Bu faaliyete gelirken sonraki hafta Yiğit ile Mantar Sote ve Altoparlak Kürüz planları yaptığımız için rotaya yaklaşırken bir yandan da bu rotaları kesiyor ve önümüzdeki hafta yapacağımız tırmanışla ilgili kafamızda tasarılar yapıyorduk.

Rota planlamamızı yaparken benim lider, Serra’nın ortada ve Koçhan’ın da artçı olarak gelmesini kararlaştırmıştık. Rota dibine vardığımızda Koçhan “Haydi!” dedi ve ben rotayı lider çıkmaya başladım. Bizden hemen önce İTÜ’den bir ekip rotayı çıkmıştı. Batak karın da etkisiyle İTÜ’lülerin izleri basamak basamak önümüzde duruyordu. 

Rotanın yaklaşık üçte birini tamamladığımızda rota biraz dikleşti ve hafiften sertleşti. Buralarda adımlarımın daha güvenli tutacağını düşündüğümden İTÜ’lülerin izinden gitmek yerine hafif daha sağdan yeni bir iz açarak ilerledim. Karın yumuşak ve bileğe kadar batak olmasından dolayı herhangi bir emniyet malzemesi atmadan ve ipe girmeden ilerliyorduk. Bazı noktalarda acaba kayar mıyız diye çekinsem de tırmanış hem teknik anlamda hem mental anlamda oldukça kolay ilerliyordu. 

Son üçte bire geldiğimizde kar yeniden batak hale geldi. Bizden önceki ekip kornişi kırarak sırta çıktığı için ben de onların kırdığı yerden kornişi geçerek rotayı tamamlamaya karar verdim. Sırayla kornişi geçerek sırt hattına vardık.

Koçhan’ın da kornişi geçerek sırt hattına varmasıyla rotayı tamamlamış olduk. Kamp alanından rota dibine yaklaşık 50 dakikada varmıştık. Rotayı çıkmamız da yaklaşık 50 dakika kadar sürdü. Fotoğraf çekip manzarayı izleyerek atıştırmalıklarımızı yedikten sonra sırt hattının soluna, Mantar Sote’nin hemen ilerisindeki kapıya doğru yürüyüşe geçtik. 

İnişin başları görece dik olduğu için down climbing yapmak daha güvende hissettiriyor. Sonrasında eğim azalıyor ve topuk topuk inmek daha hızlı ve kolay hale geliyor.

Kapıya vardığımızda İTÜ’lü ekibin istasyon kurarak ip inişi yaptığını gördük. Kapının girişi dik olsa da Koçhan down climbing yaparak inişi gösterdi. Peşinden Serra en arkadan da ben Koçhan’ın gösterdiği şekilde kapıdan inişe başladık.

İnişin en başı nispeten dik olduğu için eğim azalıncaya kadar down climbing yapmak daha güvende hissetiriyor. Belli bir yerden sonra eğim azalıyor ve topuk topuk inmek daha hızlı ve kolay hale geliyor. O noktadan sonra biz de topuk topuk indik. İnişin devamında sırt hattına bağlanılıyor. Sırt hattına bağlanıncaya kadar birinin kayma ihtimaline karşı aynı hizada inmemek önemli. 

Sırt hattına vardıktan sonra solumuza doğru ilerleyerek yeniden çanağın yanına ulaştık. Çanağın sol tarafından geldiğimiz yoldan geri yürüyerek kamp alanına dönüşe geçiyoruz. Toplamda 3 saatin ardından saat 5 civarında kamp alanına vararak faaliyeti tamamladık.

Başta partnerlerim Serra Beldağ ve Halit Koçhan olmak üzere bu faaliyeti mümkün kılan kulübüm YTÜDAK’a teşekkürlerimle.